Web Analytics Made Easy - Statcounter

یا این وعده ایشان که تورم ابتدا نصف و بعد یک رقمی خواهد شد در اذهان باقی مانده است. همچنین شاه‌بیت ادعای این دولت این بود که اقتصاد نباید به مذاکرات گره بخورد یا اقتصاد نباید شرطی بشود.

اما آنچه الان می‌بینیم به نظر می‌رسد دولت از برخی شعارهایی که خودش داده، در حال رویگردانی است؛ از جمله همین بحث ساخت یک میلیون مسکن.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

یک میلیون مسکنی که هم مصوبه مجلس بوده و مهمتر از آن نیاز کشور است. در واقع مهم نیست مصوبه مجلس باشد، مهم این است که نیاز کشور باشد و دولت وعده داد که این نیاز تحقق ببخشد. حال سوال این است که چرا در این دو سال این نیاز تحقق پیدا نکرد و امروز جهشی که در اجاره بها صورت گرفته یا مشکلاتی که در بخش اشتغال وجود دارد و مهم‌تر از این دو، تورمی که در اقتصاد ایران به شکل بی‌سابقه یا کم سابقه به خصوص در سبد خوراکی‌ها اتفاق افتاده، طبیعتا دیگر این دولت نمی‌تواند به تحریم‌ها ربط بدهد چون با این شعار استقرار پیدا کرد که مسائل کشور به مسائل سوءمدیریت داخل کشور ارتباط دارد.

از این رو به نظر می‌رسد دولت صورت مسئله را خیلی ساده تصور می‌کرد یا به عبارت دیگر تصور دولت این بود که اگر مثلا مجلس و دولت و سایر ارکان یکدست و همسو باشند، می‌تواند همه موانع اقتصاد را از سر راه اقتصاد ایران بردارد. ولی عملا در این دو سال ثابت شد که مسائل کشور صرفا اختلاف نظر بین قوا نیست گرچه اختلاف بین قوا هم می‌تواند مانع ایجاد کند اما بخشی از مسائل و مشکلات کشور به مسائل ساختاری نظام مدیریتی کشور برمی‌گردد. یعنی در عین حالی که طبیعتا مدیران کارآمد، ماهر و مدیرانی که دانش اقتصاد و مدیریت دارند حتما می‌توانند موانع اقتصاد را بردارند در کنار این، روابط تجاری خارجی بسیار اثرگذار است.

مجموع صادرات و واردات کشور در سال 1400 و همچنین سال 1401 کمتر از نصف 10 سال گذشته بوده است. سوال این است وقتی که صادرات و وارداتمان به خاطر تحریم دچار مشکل است و وقتی مشکل ما این است که نزدیک‌ترین کشور همسایه که از هر نظر همسوی ماست (عراق) برای اینکه طلب ایران را آزاد کند باید از آمریکا اجازه بگیرد یا کره نیز برای پرداخت طلب به ایران باید از آمریکا اجازه بگیرد یا برای اینکه حق عضویت‌مان را در سازمان‌های بین‌المللی پرداخت کنیم باید آمریکا اجازه دهد یا اگر می‌خواهیم فروش نفت را به شکل رسمی انجام دهیم و نه به شکل دور زدن‌ها باید کشورهای دیگر اجازه دهند، این اجازه دادن‌ها هزینه مبادله و تجارت را افزایش داده است. در صنایع مختلف از جمله صنعت هواپیمایی تا صنعت نفت و گاز به‌خصوص در پارس جنوبی که تقریبا نیمه دوم در حال رسیدن است و باید از تکنولوژی‌های جدید استفاده شود، اگر وزارت نفت دیر بجنبد که تابه‌حال هم دیر شده طبیعتا هزینه‌های تولید نفت و گاز افزایش پیدا خواهد کرد.

اینگونه مثال‌ها به نظر می‌رسد که دولت باید مجاب شده باشد که شعارهایی که داد و تصورش این بود که همه مسائل و مشکلات ناشی از داخل کشور است عملا تخم‌مرغ و مرغ هم به تحریم‌ها ربط دارد و صادرات و واردات کشور به رغم اینکه گفته شد سال گذشته جهش داشته ولی مجموع صادرات و واردات کشور کمتر از سال 90 است و باز از هم اینها که بگذریم به نظر می‌رسد دولت امروز فقط مشکلش تحریم نباشد اتفاقا سوءمدیریت و سوءتدبیر هم در برخی از عرصه‌ها هست که یک نمونه آن در وزارت رفاه دیده شد که وزیر قبلی تصور می‌کرد با یک میلیون تومان می‌تواند شغل ایجاد کند یا وزارت آموزش و پرورش شب عید با سوءتدبیر پرداخت حقوق معلمان را با مشکل مواجه کرد یا وزارت صنعت معدن در بخش صنعت و خودروسازی یا وزارت جهاد کشاورزی و عمده این وزارتخانه‌ها یا خود دولت به نقطه‌ای رسید که این وزرا را عزل کند قبل از اینکه استیضاح شوند.

این هم سوءمدیریتی بود که در مهم‌ترین وزارتخانه‌ها اتفاق افتاد و از جمله در بانک مرکزی که دولت خودش تصمیم به تغییر رئیس بانک مرکزی گرفت. به عبارت دیگر آنچه الان می‌بینیم هم آثار تحریم است و دولت تصور می‌کند اگر بگوید تحریم اثر دارد اقتصاد شرطی می‌شود و همچنین همکاران که خودش انتخاب کرد و حداقل 5 وزیر که خودش مجبور به عزل آنها شد و برآیند همه اینها این شد که تورم‌های بی‌سابقه نصیب اقتصاد ایران بشود.

23302

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید. کد خبر 1780186

منبع: خبرآنلاین

کلیدواژه: سیدابراهیم رئیسی تحریم تولید تورم نظر می رسد

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.khabaronline.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرآنلاین» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۸۰۳۳۷۳۰ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

بخش خصوصی؛ امید ایران توانمند

بررسی شعارهای سال نشان می‌دهد در ۱۷ سال گذشته ۱۶ سال با محور مستقیم در اقتصاد همراه بوده و همین موضوع حاکی از آن است که ایران از نظر جایگاه اقتصاد هنوز به نقطه مطلوب نرسیده و نیازمند کار اساسی بیشتر در این زمینه است. - اخبار رسانه ها -

به گزارش گروه رسانه‌های خبرگزاری تسنیم، در طول سال‌های گذشته یکی از محورهای مورد تاکید رهبر معظم انقلاب اسلامی، اقتصاد بوده است. بررسی شعارهای سال نشان می‌دهد در 17 سال گذشته 16 سال با محور مستقیم در اقتصاد همراه بوده و یک دهه نیز صراحتا به تولید اشاره شده است. همین موضوع نشان می‌دهد ایران از نظر جایگاه اقتصاد هنوز به نقطه مطلوب نرسیده و نیازمند کار اساسی بیشتر در این زمینه است.

آن‌طور که کارشناسان می‌گویند، دولت‌ها اقدامات را کوتاه‌مدت می‌بینند و اسناد بالادستی را خیلی در انجام امور به کار نمی‌گیرند. یکی از اقداماتی که دولت‌ها باید در راستای آن تلاش کنند، توانمندسازی بخش خصوصی است. امسال نیز همانند سال‌های گذشته نام اقتصادی با محوریت تولید نام‌گذاری شده که ملزومات رسیدگی به آن را بررسی کرده‌ایم. 

1403 سال جهش تولید با مشارکت مردم نام گرفت تا نقشه‌راهی باشد برای قوای سه‌گانه، بخش‌خصوصی و فعالان اقتصادی و تجار. از ابلاغ اصل 44قانون اساسی تاکنون نزدیک به دو دهه می‌گذرداماهنوزاین موضوع به‌صورت کامل اجرا نشده و برخی شرکت‌ها واگذار شده‌اند اما مدیریت آنها در اختیار دولت است. در مردمی‌سازی اقتصاد،هدف ایجاد یک بسیج عمومی به‌منظور مشارکت‌دادن و مسئولیت‌گرفتن مردم در اقتصاد ملی است. بسیج عمومی زمانی شکل می‌گیرد که یک ایده‌ کلان سیاسی و گفتمان وابسته به آن از سوی دولت مطرح شود. به تعبیر رهبر معظم انقلاب، دولت باید یک برنامه‌ کلان و نقشه‌ جامع داشته باشد. این برنامه‌ کلان ضمن روشن‌کردن جهت حرکت و تصویرسازی از آینده، اولا نوعی دعوت مردم به پذیرش مسئولیت در اقتصاد است و سرمایه‌های عمومی و اراده‌های مردمی را به خود جذب می‌کند. ثانیا همگرایی و هماهنگی در ساختار اداره‌ جامعه را شکل داده و به نحوی دولت را بازسازی می‌کند. در فقدان چنین طرحی، هر عملی صرفا به پراکنده‌کاری کورکورانه منجر خواهد شد.
     
اقتصاد دولتی و اقتصاد بازاری!
مسأله‌ مشارکت مردم در اقتصاد اساسا متفاوت از دو نگاه افراطی «اقتصاد دولتی» و «اقتصاد بازاری و آزادسازی اقتصادی» است و نباید آن‌ را به مواردی همچون خصوصی‌سازی و آزادسازی تقلیل داد؛ بلکه باید توجهات را به وضعیت اقتصاد ملی ایران (وضع موجود) و هدف برآمده از ایده سیاسی دولت (وضع مطلوب) معطوف کرد. رهبر معظم انقلاب اخیرا در 15 فروردین امسال در واکنش به این تصور نادرست، بیان داشتند: «دولت در مسائل اقتصادی، ستادی عمل کند، هدایت کند، در مسأله آمایش سرزمینی، مسأله‌ نوع فعالیت اقتصادی که باید هرجا انجام بگیرد، نظارت کند، مراقبت کند که تخلفی به وجود نیاید. عامل هم مردم [باشند]. مردم هم عمل اقتصادی را انجام بدهند؛ یعنی تفکیک بین وظایف دولت و وظایف مردم.»
     
مردمی‌سازی اقتصاد
میلاد بیگی، کارشناس اقتصادی درباره مردمی‌سازی اقتصاد می‌گوید در خصوصی سازی  دولت ابتدا باید به بخش ذاتی خود که نظارت و تنظیم گری است بپردازد و بعد سراغ خصوصی سازی برود. همچنین قوای دیگر نیز باید دراین مسیر همراه بخش اجرایی باشند.بنابراین پیش‌نیاز مردمی‌سازی این است که دولت خود را ذیل یک ایده سیاسی بازیابی کرده و بر اساس آن مسئولیت‌های خود را بازتعریف کند. حتی انجام وظایفی همچون«نظارت» و«تنظیم‌گری» که از مسئولیت‌های مهم دولت در اقتصاد هستند نیز نیازمند دولتی است که بداند چه چیزی می‌خواهد و بر اساس آن بنا دارد اراده‌های عمومی جامعه را به چه سمتی معطوف کند.همچنین ابزارهای سیاست‌گذاری و جهت‌دهی رافراهم کرده باشد.سوم این‌که امکان نظارت بر این فرآیندها را نیز در خود شکل داده باشد. چنین دولتی از قضا دولتی بسیار مقتدر با مسئولیت‌های فراوان است. از همین رو مشارکت‌دادن مردم در اقتصاد و گذار از تصدی‌گری دولتی به تنظیم‌گری و نظارت، نباید به معنای شانه ‌خالی‌کردن دولت از مسئولیت‌های ذاتی خود و تضعیف دولت باشد. به عبارت دیگر مردمی‌سازی به معنای کنار گذاشتن دولت نیست، بلکه دقیقا به معنای «احیای دولت قوی» است.
     
توانمندسازی عمومی 
به‌منظور حضور هرچه بیشتر مردم در اقتصادملی لازم است مردم یا به تعبیری بخش خصوصی توانمند در ایران شکل بگیرد تا امکان مسئولیت‌پذیری هرچه بیشتر دراقتصاد را داشته باشد. هرچند تاکنون ظرفیت‌های خوبی در بخش خصوصی ایران شکل گرفته اما در نسبت با نقشی که بخش خصوصی باید در ایران آینده ایفا کند، اندک است.
     
اجتناب از برداشت‌های اشتباه 
دولت قوی، دولتی است که با درس‌آموزی از تجربیات گذشته و اجتناب از برداشت‌های اشتباه در مورد «مشارکت مردم در جهش تولید» به تکرار سیاست‌های اشتباه نمی‌پردازد؛ چراکه آزموده را آزمودن خطاست.  برخی دولت‌ها اشتباهات زیادی در بخش اجرا از رهنمودهای رهبری داشتند. به‌عنوان نمونه می‌توان به تکه‌تکه‌کردن بخش‌های مختلف زنجیره‌های ارزش تحت عنوان مشارکت عمومی اشاره کرد. یکی از اشتباهات مهم در مورد مشارکت‌ مردم در اقتصاد این است که وجود واحدهای بزرگ اقتصادی در تناقض با اقتصاد مردمی درک شود و تبدیل واحدهای بزرگ و بهره‌ور اقتصادی به کارگاه‌های متعدد در دستورکار قرار گیرد. در شرایط کنونی در بسیاری از حوزه‌ها، ساختار اقتصادی به نحوی است که با واحدهای تولیدی بسیار کوچک و پراکنده مواجه هستیم؛ واحدهایی که بسیار آسیب‌پذیر هستندوبه‌دلیل عدم امکان دستیابی به صرفه‌های مقیاس، توان عمیق‌شدن در زنجیره‌های ارزش را از کشور سلب می‌کنند. در چنین شرایطی حرکت به سمت تکه‌تکه‌کردن بخش‌های مختلف زنجیره‌ ارزش در ایران اشتباهی بزرگ است. این تلقی که «منظور از مشارکت عمومی، خرد کردن سهام شرکت‌ها میان مردم است» نیز صحیح نیست؛ چراکه عموما به‌دلیل امکان‌ناپذیر بودن تجمیع سهم‌های خرد در شرکت‌ها، یا با تداوم نقش‌آفرینی دولت در اداره آن بنگاه‌ها مواجه خواهیم شد یا باید شاهد آشفتگی در اداره‌ این بنگاه‌ها باشیم.

ممنوعیت خصوصی‌سازی کورکورانه
یک آفت بزرگ در مواجهه با مردمی‌سازی در دوره‌های وجود کسری‌های بودجه برای دولت، گرایش به خصوصی‌سازی صرفا با هدف رد دیون دولت و تامین کسری بودجه، بدون توجه به پیش‌نیازها و ضرورت‌های واگذاری شرکت‌های دولتی است. متاسفانه در دو دهه‌ گذشته به‌کرات این اتفاق افتاده و ثمره‌ خصوصی‌سازی از یک سو خلع‌ید دولت و خالی‌شدن دولت از ابزارها و از دیگر سو، عدم تغییر محسوس کارآمدی و بهره‌وری در اداره شرکت‌ها و حتی گاه از بین رفتن ساختار سرمایه‌ بنگاه‌ها بوده است. همان‌طور که پیشتر اشاره شد، واگذاری شرکت‌های دولتی نباید با نگاه شانه‌ خالی‌کردن دولت از مسئولیت و از روی ناچاری باشد. این تلقی ساده‌انگارانه است که صرفا با واگذاری شرکت‌های بزرگ از سوی دولت به بخش خصوصی، بدون آن‌که دولت توان تنظیم‌گری و نظارت را در خود ارتقا داده باشد و شکل جدیدی از مسئولیت را پذیرفته باشد، وضعیت شرکت‌های دولتی بسامان خواهد شد.آن‌طور که فعالان بخش خصوصی می‌گویند، تجار قابل تحریم نیستند و اگر جنسی را بفروشند، پول آن را می‌آوردند اما در مراودات دولت‌ها این‌گونه نیست و تحریم‌های بانکی و تجاری می‌تواند تاثیر داشته باشد.

منبع: جام‌جم

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • ترامپ سر به سر ایران خواهد گذاشت؟ /هشدار رسانه اصلاح طلب به دولت رئیسی درباره ۲ خطر در کمین ایران
  • وزیر اقتصاد: رشد اقتصادی سال ۱۴۰۲ یکی از باکیفیت‌ترین رشدهای اخیر ایران است
  • آحاد مردم در نظارت و مدیریت اقتصادی مشارکت خواهند داشت
  • رشد اقتصادی سال ۱۴۰۲ یکی از باکیفیت‌ترین رشدهای اخیر ایران است
  • انتقاد یک نماینده مجلس از ناکارآمدی وزرای رئیسی /جا داشت وزرای بیشتری استیضاح می شدند / در مجلس با دولت رودربایستی‌هایی داشتیم
  • نشست مشترک هیأت دولت با استانداران آغاز شد
  • بخش خصوصی؛ امید ایران توانمند
  • دولت عراق استفاده از واژه «اسرائیل» را در رسانه‌ها ممنوع کرد
  • اتباع و قاچاق سوخت دو مسئله اصلی هرمزگان
  • آمارسازی اشتغال یعنی پاک کردن صورت مسئله